رعنامه ۴ – فصل تو

فصل

کنار رود ، تنهاییِ من ، با یاد تو ، میرقصد رعنا…
کنار رود ، قاصدکی در انتظار باد آه میکشد …
کنار رود ، طبیعت آرام گرفته در آغوش فصلهایی که میگذرند.
و من ، دریایی از  بی تو ، در فصلی به نام تو ، جاودانه مانده ام رعنا.
خیره میشوم به آب ،
آب میگذرد و من ،
غرق میشوم در تکرار نبودن های تو …. ،
ابرها می آیند ، میبارند ، میگذرند ،
قاصدک با باد میرود ،
همه چیز میگذرد رعنا …
من از نگاه تو اما ،
نمیگذرم …

تقدیم به باد
برسد به دست رعنا

آرش منتظری

16 دیدگاه برای «رعنامه ۴ – فصل تو»

  1. رعنا تی تومان گِله کِشه ،رعنا

    تی غصه آخر مَره کوشه ،رعنا

    دیل دَبَسی کُردآجانه،رعنا

    حنا بَنَی تی دَستانه،رعنا

    آی رو سیا ،رعنا !برگرد بیا رعنای

    رعنای می شِی رعنا، سیاه کیشمیشه رعنا

    آخه پارسال بوشوی امسال نِمَی ،رعنا

    تی بوشو راه واش دَر بِمَی، رعنا

    تی لِنگانِ خاش در بِمَی ،رعنا

    آی رو سیا ،رعنا !برگرد بیا رعنای

    رعنای می شِی رعنا، سیاه کیشمیشه رعنا

    امسالِ سالِ چاییه ،رعنا

    تی پِِر ،مِه داییه ،رعنا

    جان من بوگو، مرگ من بگو رعنا

    رعنای گُله رعنای! گل سنبله رعنای

    رعنای بوشو تا لنگرود رعنای،

    خیاط بِدِی هیشکی نُدوت ،رعنای

    خیاط وَچَی تَر کُت بُدوت ،رعنا

    1. دلتنگ که باشی ،
      آدم دیگری می‌شوی
      خشن‌تر.. عصبی‌تر..
      کلافه‌ تر و تلخ‌ تر
      و جالبتر اینکه
      ، با اطرافیان
      هم کاری نداری
      همه اش را نگه میداری
      و دقیقا سر کسی
      خالی میکنی ،
      که دلـتنگ اش هستی…

  2. کنار رود…
    کنار رودخانه ای به نام زمان …تکیه داده به سنگ…جاودانه مانده ام
    و من دریایی از بی تو…
    آواز رود ، زیباست …. آرامم میکند ولی نه به اندازه ی آغوش تو
    هم اکنون یک برگ پاییزی روی آب میرقصد …
    برگ رفت…
    آب میگذرد و من ،
    غرق میشوم در تکرار نبودن های تو …
    همه چیز میگذرد رعنا …
    من از نگاه تو اما ،
    نمیگذرم …

    دیگر توان نوشتن نیست ، زمان فکر کردن به توست .
    مرا با خودم تنها میگذارم تا با تو آرام شود …
    .
    .
    .
    خوندم،زیبا بود و عمیق.
    اگه برای یک ثانیه هم رعنا ازبرابر دیدگان دلت ناپدید بشه تبدیل میشه به گم شده ای که حتی با حضور هزار کس دیگه هم باز جای خالیش خود نمایی میکنه…و گاهی اگه خود رعنا هم در برت باشه و دستش هم در دستت گاه دوست داشتنی تر اینه که نامه هایش را به باد بسپاری تا به دست رعنا برسونه

  3. تو ان مرد تنهای شب های من

    تو ان مرد تنهای رویای من

    تو ان کمان ابروی جانان منی

    تو ان یوسف گمگشته در چاه سیاه

    تو ان شاعر ساحر افسون سخن

    تو ان سرو بالا مقام منی

    تو ان گوهر تابناک دردانه ی من

    تو ان شمع سوزناک سحری

    تو ان یار خلوت نشین منی

    منم ان دختر گلچهر زر دخت

    منم پروانه ی شبهای تارت

    مرا ان باد سرد خشک پاییز

    مرا گل های خوش بوی بهاری

    کلاغای سیاه روز برفی

    به سوی تو کشانده مرد تنها

    منم رعنای تو دل داده ی تو……………………………………..

    …………………………………………………………..
    موفق باشین خیلی قشنگه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *