41 دیدگاه برای «بی مقصود»

  1. زیبا … پر ایهام … پر معنا … به راستی چنین است همیشه قصه ، آن هم از نوع پر توفان از همین غصّه های کوچک آغاز می شود …
    کافی است به راستی دل سپرد … تا کی و کجا قاصدک های کوچک دل هامان بی تاب شوند و رهسپار … چیست سر انجام این رهسپار شدن و کجاست مقصود و مقصد ؟؟؟ !!!
    همواره نیک انجامی بهره ی شما باد …

      1. اغراق نیست … به راستی سراسر شوق و لذت است حاصل خواندن دل نوشته هایتان … همیشه برای دوستان ارمغانی ناب به همراه می برم از این نقش آفرینی واژه هایتان … آرزویم برایتان جز نیکی چیزی نیست …

  2. بی آهنگ، بی مقصود به ریشخند
    لیگ را «گو» بازیگوشانه ببار!
    تارهای بی کوک و کمانِ بادِ ولنگار
    باران را گو بی آهنگ ببار!
    غبار آلوده از جهان
    تصویری باژگونه
    درآبگینه بی قرار
    باران را گو بی مقصود ببار!
    لبخندی بی صدای صد هزار حباب
    در فرار
    باران را
    گوبه ریشخند ببار!
    چون تارها کشیده و کمان کشِ باد، آزموده تر شود
    و بخوای بی کوک به ملال انجامد
    باران را رها کن و
    خاک را بگذار
    تا با همه گلویش
    سبز بخواند
    باران را اکنون
    گو بازیگوشانه ببار!

  3. سلام
    بزرگی گفته:دور هم جمع شدن یک آغاز است ، دور هم باقی ماندن یک پیشرفت است و با هم کار کردن یک موفقیت است.
    از اینکه به وب خودتون تشریف آوردید متشکرم ،…
    از مطالب زیبایتان لذت بردم در صورت اجازه، افتخار لینک کردنو به بنده بدهید.

    1. درود بر محمد عزیز
      با اینکه ظاهراً فرد دیگری از طرف من در وبلاگ شما و دوستان دیگر در حال نظر دادن است ، به هر حال از اینکه با دوست دیگری مثل شما آشنا شده ام بسیار خوشحالم .

  4. آدم ها در دو حالت همدیگرو ترک می کنند :

    اول اینکه احساس کنند کسی دوستشون نداره.

    و دوم اینکه احساس کنند یکی خیلی دوستشون داره…

  5. چقدر روز است تا شعری نسروده ای…
    چقدر روز است که اینجا سوت و کور است…
    چقدر روز است که دلم شنیدن واژه های تازه میخواهد، از زبان تو…

  6. واقعا که بی نظیره .اشعار و نثراتون بسیار زیبا بود.خیلی لذت بردم.حیف که من فقط میتونم خواننده باشم و از توانایی شعر گفتن برخوردار نیستم.
    امیدوارم ادامه بدین

  7. گاهی باید سکوت کرد
    شاید کسی به صدای سکوتمان احتیاج داره
    گاهی برای دل خودمون،و گاهی هم برای دل کسی دیگه باید چیزی نگفت،شعری نسرود،حرفی نزد و فقط سکوت کرد.
    شاید گاهی بهتره مخاطب تمام حرفهامون فقط و فقط یک نفر باشه
    و ما تمام شعرها رو در گوش همون یک نفر نجوا کنیم…

  8. اندوهت را به برگ ها بسپارتا باد پاییزی آن را ببرد.آخرین لحظه های پاییزیت پر از خش خش آرزوهای قشنگ.
    یلدا بر ایرانیان مبارک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *