14 دیدگاه برای «به نام تو»

  1. ممنون .. جسارتا به جای نامه ای همون نامه بهتر نیست؟البته واضح و مبرهن است که من هیچ سواد ادبی ندارم همه حرفهایی هم که اینجا می زنم فقط متکی به احساسم هست و بس..

    1. ممنونم از دقت شما .
      سوفی عزیز چیزی که در اینجا مطرح است ، تکرار نوشتن نامه هایی است که با اشک قلم و ریختن اشک به شکل جوهر به روی کاغذ ، بی انتها مانده و خراب میشوند و دوباره نامه ی بعدی …
      در حقیقت همان بحث معرفه و نکره مطرح میشود . “نامه ای” یعنی “نامه ای دیگر” و تکرّر این رویداد ( گریه ی قلم ) را میرساند . البته ایهام اشک ریختن قلم و تبدیل صفحه ی سفید کاغذ به مجلس “ختم” سیاه را هم در نظر بگیرید !
      و نامه ای ،
      با نام تو ،
      ختم میشود …

      اگر مفهوم نبود بفرمایید تا بیشتر توضیح بدم.

  2. من خواستم توضیحی بدم اما هرچی فک کردم دیدم خودت همه حرفها رو زدی. مکرر بودن اشک قلم رو با اولین قیدی که در شعر آوردی یعنی “هر بار” کاملا ملموس کردی و همچنین با سه نقطه ای که در پایان مصراع سوم گذاشتی. ایهام هم که عالیه مثل همیشه. شرمنده اگه کوتاه نوشتم

  3. اتفاقا نامه ناتمام نیست،تمامه
    ختم شده!!!
    ختم لازمش تموم شدنه.
    حتما که نباید یه انتهای ملموس داشته باشه،
    شاید
    تمام نامه های با نام او؛به شکلی پیرنگ باز باشه!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *