فرستاده

آزادراه ریا ،
نرسیده به تمدّن ،
خیابانِ درد ،
کوچه ی دلواپسی ،
یک جوان همیشه آنجا ایستاده ،
به نام تابلو
پلاک هم دارد
بگو تقدیر مرا فرستاده
تو را میبرد به کجا …

آرش منتظری

7 دیدگاه برای «فرستاده»

      1. درسته و این رابطه رو البته در اشعار گذشتگان و سبک عراقی بیشتر از هر جای دیگه ای میشه دید. اما خب درد این شعر به نوعی بود که عمقش بیشتر بود و اونقدر پررنگ جلوه کرد در نظر من که نتونستم درباره وجوه دیگه ش حرفی بزنم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *